Besluitmoment

Er ligt een besluit in de organisatie.

Er is erover gesproken.
Meer dan eens.

Toch wordt het niet genomen.

Het is niet onduidelijk.

Het heeft gevolgen.

Rollen verschuiven.
Verantwoordelijkheden veranderen.
Verhoudingen komen onder druk.

Overleggen leveren niets op.
Plannen schuiven.

Teams trekken ieder hun eigen lijn.
De één wil vooruit.
De ander wacht.

De groei vertraagt.
Richtingen beginnen uiteen te lopen.

Vanaf hier komt het intern zelden verder.

De energie gaat naar bespreken.
Niet naar besluiten.

Meer analyse maakt het niet scherper.
Meer druk maakt het niet sneller.

Vanaf hier verandert er intern niets meer.

De markt wacht niet.

Het zit niet in de cijfers.

Het zit in wat het raakt.

Rollen.
Posities.
Verhoudingen.

Daar wordt men voorzichtig.
Daar stopt de beweging.

Niet omdat mensen het niet willen.
Maar omdat niemand er echt buiten staat.

Dan wordt iemand van buiten gevraagd.

Niet om het over te nemen.
Maar om het te markeren.

Twijfel is logisch.

Wat verandert iemand van buiten
als de inhoud al bekend is?

Precies dat.